Πέμπτη, 11 Ιουνίου 2009

Στον Άγιο Παντελεήμονα

Αυστηρά τα μέτρα της κυβέρνησης για τους δουλέμπορους & τους λαθρομετανάστες.

Κέντρα Υποδοχής και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης, μην μπερδεύεστε λέει η κυβέρνηση. Το γεγονός οτι αναζητούνται ανενεργά στρατόπεδα καμία σχέση δεν έχει.
Αυστηρές ποινές για τους δουλέμπορους με μετατροπή του πλημμελήματος της δουλεμπορίας σε κακούργημα. Ήδη οι δουλέμποροι έκλασαν μαλλί...

Το θέμα όμως είναι πολύ σοβαρό όμως για να το λύσει ο Παυλόπουλος και ο Μαρκογιαννάκης (πόσο μάλλον ο Καρατζαφέρης που γίνεται ρυθμιστής του πολιτικού συστήματος).

1-2 πρόχειρα βήματα που μπορεί να κάνει η κυβέρνηση νομίζω οτι είναι τα εξής:
α) Να βρει ποιοι είναι αυτοί λαθρομετανάστες. Ποιοι από αυτούς είναι πολιτικοί πρόσφυγες, ποιοι είναι οικονομικοί μετανάστες, ποιοι έχουν προϋποθέσεις νομιμοποιήσης, πόσοι από αυτούς είναι παιδιά. Αν και αμφιβάλλω αν μπορεί να ξεχωρίσει τους μετανάστες (αυτούς που έχουν "χαρτιά" δηλαδή) από τους λαθρομετανάστες.
β) Να πάει μια βόλτα στον Αγ. Παντελεήμονα, στα Κάτω Πατήσια ακόμα και στον Πύργο Ηλείας, να βρει αυτούς, στους οποίους οι μετανάστες δίνουν χρήματα κάθε μήνα για μένουν 100 άτομα σε ένα διαμέρισμα, να τους συλλάβει και να τους πάρει τα λεφτά.

Ακόμα πιο σοβαρό όμως είναι το γεγονός οτί η Ε.Ε. με τη Συνθήκη Δουβλίνο 2, δίνει το δικαίωμα στις χώρες της Ε.Ε. να επαναφέρουν τους λαθρομετανάστες στις χώρες εισόδου (δηλαδή Ελλάδα, Ιταλία & Ισπανία κατά κύριο λόγο). Μέρος της συνθήκης είναι και η Τουρκία, η οποία δεν την υπογράφει.
Θέμα διεύρυνσης της φύλαξης των συνόρων και από ευρωπαϊκές δυνάμεις είναι εξαρχής αναποτελεσματικό καθώς είναι γνωστό οτι οι περισσότεροι μετανάστες περισυλλέγονται από τη θάλασσα, κάτι που δεν θα ανατρέψει η αυξημένη φύλαξη.

Γίνεται νομίζω φανερή η ανάγκη, το θέμα να λυθεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, να νομιμοποιηθούν οι λαθρομετανάστες και να εφαρμοστεί η διασπορά τους και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής 'Ενωσης. Οποιαδήποτε άλλη λύση δεν μου φαίνεται αναίμακτη...

Και ας σταματήσει το παραμυθάκι με τους "κατοίκους που παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους". Κανένας κάτοικος δεν κάθεται να τα βάλει με το "άντρο της εγκληματικότητας" όπως εσείς λέτε..Αγανακτισμένοι Χρυσαυγίτες μπορεί, αγανακτισμένοι πολίτες όχι...
Γέλια επίσης που θα κάνουμε όταν οριστούν τα κέντρα υποδοχής και σε επαρχιακές πόλεις, με τις "αντιδράσεις των τοπικών κοινωνιών". Σύσσωμοι ιδιοκτήτες καφέ, μπαρ και τυροπιτάδικων θα ζητήσουν απομάκρυνση των "κέντρων υποδοχής" και αντικατάσταση τους με 18 τμήματα ΤΕΙ και 3 στρατόπεδα τουλάχιστον.

Στον Άγιο Παντελεήμονα δεν πάνε μόνο κουτσοί και στραβοί λοιπόν...

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2009

Δεν μας χέζεις ρε Πάγκαλε

Ο Πάγκαλος λοιπόν έγινε έξω φρενών σε εκπομπή του Καμπουράκη και δήλωσε οτι δεν θα δεχτεί την ψήφο κανενός από όσους απείχαν από τις Ευρωεκλογές. "Από αδιάφορους για τα κοινά ανθρώπους δεν θέλει και δεν έχει τίποτα να περιμένει", είπε μέσες άκρες...

Πλέον λοιπόν, ο Μέγας Κωλοτούμπας μετά το ΚΚΕ, τον ΣΥΡΙΖΑ, την Δεξιά και τον σβέρκο του τον ίδιο, πλέον σιχαίνεται και αυτούς που αποδοκιμάζουν ή που αδιαφορούν έστω..

Πάλι όλοι οι υπόλοιποι έχουν άδικο, όχι ο Πάγκαλος...

Εκτός λοιπόν, οτι είναι πολύ δύσκολο να ορίσεις τους λόγους της αποχής, ποιοι ακριβώς απείχαν (σίγουρα όχι του ΚΚΕ) και τι προσδοκούν όλοι αυτοί, πρέπει πλέον και οι εταιρίες δημοσκοπήσεων να υπολογίσουν την ζημιά που θα έχει ο Πάγκαλος..

Δεν τρέφει φυσικά κανένας αυταπάτες για το ποσοστό της αποχής στις εθνικές εκλογές. Εκείνες λογικά θα γίνουν εκτός καλοκαιριού και με τις πελατειακές σχέσεις και υποσχέσεις να είναι περισσότερες από τα παπαγαλάκια.

Και φανταστείτε να μας δινόταν η δυνατότητα να ψηφίσουμε και υποψήφιους άλλων χωρών (πχ Σουηδούς λόγω σοβαρότητας ή τα μοντέλα του Μπερλουσκόνι). Με το ζόρι θα έβγαινε η Μαριέττα (για να υπερασπίσει τα εθνικά μας δικαιώματα) και ο Παφίλης (για να ρίξει την Ε.Ε. από μέσα).

Α βρε κακομοίρη Πάγκαλε (αλλά δεν φταις εσύ, οι ψηφοφόροι σου οι μακάκες φταίνε)...

Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

Respect


Μπασκετικά σήμερα:

Ολοκληρώθηκαν οι τελικοί του μπάσκετ με πρωταθλητή τον Παναθηναικό (σιγά το νεό).

Αποδείχθηκε πόσο λίγοι είμαστε (οι τρελοί και φανταστικοί οπαδοί και όλοι οι άλλοι παρατρεχάμενοι) για να παρακολουθήσουμε 2 από τις καλύτερες ομάδες που έπαιξαν ποτέ στο ελληνικό πρωτάθλημα.

Προπονητάρες, παιχταράδες και μαλάκας κόσμος είναι πολύ άδικο για εμάς που το αγαπάμε το μπασκετάκι...


Το γεγονός είναι το άλλο:

Σε μια εποχή που ηγέτης θεωρείται αυτός που κουβαλάει το επώνυμο του παππού του, που ίνδαλμα γίνεσαι όταν τραγουδήσεις καλά και ευχαριστήσεις τον Μουρατίδη στο Fame Story, που μάγκας θεωρείται αυτός που έχει το καλύτερο κονέ και επιτυχημένος ο κάθε γλείφτης που δεν έχει δουλέψει σοβαρά ποτέ του, υπάρχει και ο Αλβέρτης ο οποίος αποχώρησε από τον Παναθηναικό και από το μπάσκετ.


16 χρονών διαλύθηκε η ομάδα πόλο του Παναθηναικού για να τον αγοράσουμε από τη Γλυφάδα όπου κι έπαιζε (ήταν ακόμα 1990).


Ένας παίχτης χωρίς ιδιαίτερα τεχνικά χαρακτηριστικά (χωρίς ντρίμπλα και διείσδυση) με μοναδικά του όπλα το φανταστικό του σουτ, την αυτογνωσία και τη δουλειά.

Ένας παίχτης που στα 20 του πανηγύριζε όταν έχανε ο Ολυμπιακός στο τελικό του Πρωταθλητριών αγκαλιά με τους οπαδούς της Μπανταλόνα (που δεν το διέψευσε ποτέ και το παραδέχτηκε χωρίς ψευτοδηλώσεις μετάνοιας και τα συναφή), που κάθε χρόνο γινόταν καλύτερος στο σώμα και κυρίως και στο μυαλό, που έκανε πάντα χώρο σε νεότερους και κυρίως σε καλύτερους παίχτεες, αποχωρεί γεμάτος από τίτλους, εμπειρίες και κυρίως έχοντας γίνει παράδειγμα προς μίμησή λόγω συμπεριφοράς προς συμπαίχτες, αντιπάλους, προπονητές και οπιονδήποτε άλλον.


Τα λόγια είναι περιττά (και καθόλου αντικειμενικά για να εξηγούμαστε).


Thanks for the memories