Ατάκες Πάγκαλου

Ο άνθρωπος που οι περισσότεροι από εμάς κάποια στιγμή είπαμε: Καλά τα λέει ή καλά έκανε
Ο άνθρωπος οι περισσότεροι από εμάς κάποια στιγμή είπαμε: Τι λέει ρε ο Παπάρας??
Με μια γρήγορη "ψακτική" στο internet παραθέτω τα παρακάτω, με τον φόβο να έχω ξεχάσει σίγουρα κάτι:

• Για την κρίση στα Ίμια: Όσο πιο καθυστερημένος είναι ένας λαός, τόσο πιο μεγάλος είναι ο φετιχισμός με τη σημαία
  
• Για το που πήγαν τα λεφτά που ρωτάει ο Γιώργος: Τα φάγαμε μαζί με τους πολίτες σε μια πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης του Δημοσίου χρήματος.


• Για τον Αντώνη Σαμαρά και το Έλλειμμα: Πιστεύω οτι ο Κος Σαμαράς είπε την αρλούμπα της δεκατίας (Ο Σαμαράς είπε οτι σε ένα χρόνο η ΝΔ θα μπορούσε να μηδενίσει το έλλειμμα)


• Για τον Οτσαλάν: Είμαι υπερήφανος για τους χειρισμούς της Κυβερνησης Σημίτη στην υπόθεση Οτσαλάν


• Για τους Δημόσιους Υπάλληλους: Θα έπρεπε να είχαμε 200.000 και έχουμε 1.000.000. Οι 2 στους 3 είναι άχρηστοι.


• Στον Ευάγγελο Βενιζέλο χωρίς ιδιαίτερο λόγο: Βαγγέλη κάτσε εκεί.Είτε όρθιος είτε καθιστός, το ίδιο μαλάκας είσαι πάντα.


• Σε Δημοσιογράφο έξω από τη Βουλή: Δεν γαμιέσαι πρωί πρωί
  

Φυσικά δεν ξεχνάμε το χαστούκι σε μια υπάλληλο της μεταφραστικής υπηρεσίας επειδή είχε πάρει ψιλά τον αμανέ, είχε ύφος και οι ουρές έφταναν μέχρι το δρόμο.

Φυσικά και δεν γράφω τα όσα έχει πει για ΚΚΕ, ΣΥΝ και την αριστερά γενικότερα γιατί δεν θέλω να γράψω βιβλίο.

Πάγκαλε (δεν) θα μας λείψεις....

Διαμαντίδης

Το καλύτερο άρθρο που γράφτηκε για την κατάσταση στο ελληνικό μπάσκετ και το "βαθύτερο αίτιο" της αποχώρησης Διαμαντίδη είναι εδώ.
Κατά τ' άλλα, αποτύχαμε.
Συγχωρείται όμως, από μια ομάδα που τα τελευταία 20κάτι χρόνια είναι στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως και ΚΥΡΙΩΣ εκπέμπει υγεία. Ή τουλάχιστον όπως λέει και το άρθρο, εξέπεμπε μέχρι πρότινος.

Μαγικός Αριθμός 55

Συζητώντας προ ολίγου με τον Petapri με θέμα τις διακοπές, συμπεράναμε πρόχειρα ότι ο στόχος στις φετινές διακοπές είναι να πέσουν οι καρδιακοί παλμοί / σφυγμοί στο κατώτατο όριο. Κάνοντας googling για να βρω τον φυσιολογικό αριθμό των σφυγμών ενός νορμάλ ανθρώπου, βρήκα ότι ένα επίπεδο 55-60 σφυγμών είναι λογικό. Πρώτος στόχος λοιπόν είναι το 55.
Παρεπιμπτόντως, βάζοντας στο google "φυσιολογικός αριθμός σφυγμών" και ολοκληρώνοντας της λέξη φυσιολογικός, η πρώτη πρόταση που σου κάνει το google, είναι το "φυσιολογικό μέγεθος πεόυς". Ε ρε άγχος...

Γι αυτό λοιπόν, ούτε απολογισμοί της σεζόν που πέρασε (αφού όπως έχουμε ξαναπεί, η πραγματική πρωτοχρονιά είναι η πρώτη Σεπτέμβρη), ούτε προβληματισμοί. Συνάδελφος χτες είπε τη σωστή κουβέντα: "Ο σωστός απολογισμός γίνεται μετά τις διακοπές με καθαρό και κρύο μυαλό. Τώρα ας αρκεστούμε σε κρύες μπύρες.".

Η Ζάκυνθος με περιμένει. Καλές διακοπές σε όλους (Petapri & Skouadina δηλαδή) και τα λέμε τέλος Αυγούστου. Ούτως ή άλλως το blog μου είναι ημιθανές εδώ και 12 μήνες τουλάχιστον λόγω εργασιακά καμμένων εγκεφαλικών κυττάρων. Ας κλείσει και λίγο λόγω διακοπών...

Kill Bill

Είναι το προσωνύμιο του Βασίλη Σπανούλη, μπακετμπολίστα του Παναθηναικού και της Εθνικής Ελλάδος, ανάμεσα στους 2-3 κορυφαίους Έλληνες παίχτες της εποχής μας.
Εδώ και 4 χρόνια, παίχτης - σημαία για τον Παναθηναικό και κόκκινο πανί για τους αντιπάλους του.

Στα 27 του, έχει την ευκαιρία για το καλύτερο συμβόλαιο της ζωής του. Το σύνολο των προσφορών είναι 6.000.000€ για τα επόμενα 3 χρόνια από τον ΠΑΟ και 7.200.000€ από τον Ολυμπιακό. Και ο παίχτης επιλέγει Ολυμπιακό. Λογικο?


Όσο λογικό θεωρείται να είσαι οπαδός ομάδας, να αγαπάς το σύλλογο και να ταυτίζεσαι με κάποιους παίχτες. Επαγγελματίας θα μου πεις. Κρίμα γιατί πιστεύω ότι η πλειοψηφία των οπαδών είναι ρομαντικοί, πρώτα επιλέγουν φανέλα και μετά όλα τα υπόλοιπα. Αυτός λοιπόν ο παίχτης, προέταξε ως πρώτο λόγο της επιλογής του, το συμφέρον της οικογένειας του λόγω της καλύτερης οικονομικής προσφοράς. Δηλαδή 1.200.000€ περισσότερο. Λογικό θα μου πείτε.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Μπάγεβιτς, Νικοπολίδης, Κωνσταντίνου, Οικονόμου κλπ. Σε άλλους βγήκε σε καλό, άλλοι καταστράφηκαν. Ένα ερώτημα χωρίς απάντηση: Επαγγελματίας ή αθλητής. Προσωπική μου γνώμη, ότι ένας αθλητής, είναι πρώτα ερασιτέχνης και μετά επαγγελματίας. Χωρίς να εμποδίζει και να αναιρεί το ένα το άλλο. Κρίμα γιατί αν το μέλλον του παιδιού σου αποτιμάται σε 1.200.000€, να πεις μια δικαιολογία στα πιτσιρίκια που έρχονται γήπεδο, φοράνε τη φανέλα σου και οι μπαμπάδες του πληρώνουν 20 ευρώ εισητήριο για να σε δουν. Που μάλλον αυτά τα 20 ευρώ τα έχουν περισσότερο ανάγκη από το 1.200.000 το δικό σου.
Απογοητεύτηκα, γιατί πίστευα οτι οι μπασκετμπολίστες της σημερινής γενιάς είναι διαφορετικοί. Τελικά για τα λεφτά τα κάνεις όλα.
Kill Bill. Τα γάμησες όλα...

Κατανοητά, Αυτονόητα και Ανόητα

Είσαι συνδικαλιστής ναυτεργάτης και θες να διεκδικήσεις τα δικαιώματα σου, οπότε επιλέγεις την κατάληψη λιμανιών και την παρεμπόδιση αναχωρήσεων πλοίων, ούτως ώστε να προκαλέσεις το ενδιαφέρον του κόσμου για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων σου. Κατανοητό.

Εφημερίδες, κανάλια, blogs και λοιπά θέτουν θέμα παγκόσμιας δυσφήμησης της χώρας, πλήγμα του τουρισμού και αδιαφορία για τα νησιά. Αυτονόητο.

Κατηγορείς τα ΜΜΕ οτί προκαλούν κοινωνική αναταραχή βάζοντας εργαζόμενους / κοινωνικές ομάδες να έρχονται σε κόντρα μεταξύ τους την ίδια ώρα που εσύ δεν διαψεύδεις ή δεν δίνεις εξηγήσεις για το γεγονός οτί η απεργία δεν ήταν της ΠΝΟ αλλά 2 εκ των 14 σωματείων που την αποτελούν (ή κάπως έτσι τελοσπάντων). Και περιμένεις από τους υπόλοιπους/ες εργαζόμενους / κοινωνικές ομάδες να σε στηρίξουν όταν όργανο όπως η ΠΝΟ αποτελείται από 14 σωματεία. Ανόητο (βρείτε τα πρώτα μεταξύ σας ρε μάγκες και μετά μαζί σας αν έχετε δίκιο).

Και κάτι ακόμα. Σήμερα ανακοινώθηκε μέσω του www.opengov.gr το σχέδιο νόμου για την κατάργηση, συγχώνευση και λύση δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών. Μέσα σε αυτούς υπάρχουν όλων των ειδών οι φορείς, όρεξη να έχεις να διαβάζεις (ΔΕΠΟΣ: Δημόσια Επιχείρησης Πολεοδομίας και Στέγασης ή Οργανισμός Προώθησης Ελληνικού Πολιτισμού με γύρω στους 285 συμβασιούχους). Γιατί ρε γαμώτο δεν βγήκε ποτέ η ΑΔΕΔΥ να πει τη γνώμη για τη βιωσιμότητα και την αναγκαιότητα των οργανισμών αυτών, για το ετήσιο κόστος τους και για την πιθανή επίδρασή τους στα μισθολογικά των υπόλοιπων Δημοσίων υπαλλήλων, μόνιμων και μη? Γιατί άντε πες στους συνδικαλοπατέρες οτί η διατήρηση των "κεκτημένων" μέσω πορειών και καταλήψεων δεν είναι ο μόνος δρόμος? Υπάρχει και ο δρόμος των προτάσεων και των μελετών. Αυτονόητο και ανόητο ταυτόχρονα...

Γράφει ένας απεργοσπάστης...

Για να ξεκαθαρίζουμε τη θέση μας (όπως το έχω κάνει και άλλη φορά), δεν απήργησα από φόβο στον εργοδότη και επηρεασμένος από το "κανείς δεν απεργεί στη δουλειά".


Σέβομαι απόλυτα τους 150.000 διαδηλωτές και κάποιους εκατομμύρια απεργούς σήμερα (οι οποίοι όχι απλώς έκανα καλά, αλλά χρυσά έπραξαν). Ανεξαρτήτως αποτελέσματος.
Και αυτή η μεγαλειώδης πορεία και συμμετοχή, καλύπτεται από μια τραγωδία η αλήθεια είναι. (τραγωδία με την κανονική και όχι η τηλεοπτική έννοια).
Να καταλάβω την αντίδραση του διαδηλωτή μπροστά στην Τράπεζα η οποία λειτουργεί τη μέρα της απεργίας (χωρίς πάντως να έχει απεργία η ΟΤΟΕ).
Να καταλάβω το "εγώ για ποιον έχασα το μεροκάματο σήμερα ρε φίλε? Για σένα. Που δουλεύεις και σε Τράπεζα κιόλας."
Αλλά δυστυχώς είναι κάτι που κάποτε θα γινόταν. Όπως και με τα επεισόδια στα γήπεδα τόσα χρόνια, όπου κάποτε θα θρηνούσαμε νεκρούς έτσι και με το κάψιμο των Τραπεζών (συμβολική κίνηση επιπέδου Δημοτικού, αφού στα "τέτοια" της Τράπεζας για το ΑΤΜ και το κατάστημα που καίγεται). Και δυστυχώς έγινε σήμερα, σε μια πορεία όπου 150.000 άνθρωποι δεν κατεβαίνουν επειδή τους το λέει το ΠΑΜΕ, η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ αλλά επειδή τους πνίγει το δίκιο (δικαίως ή αδίκως). Και το μοναδικό ανθρώπινο στην όλη ιστορία (εκτός φυσικά από τον θρήνο των συγγενών των θυμάτων) είναι η θέση του "αντιεξουσιαστή" ( ή μπάτσου με πολιτικά, ποιος ξέρει?) που τελικά άθελά του σκότωσε 3 ανθρώπους. Πόσο αντιεξουσιαστής είσαι ρε φίλε? Σε φοβάμαι το ίδιο, με αυτούς που κυβερνούν ήδη...

Γράφει ένας απεργοσπάστης ο οποίος πλέον αισθάνεται συνένοχος. Στο μέτρο που του αναλογεί. Όπως και στο μέτρο που αναλογεί σε όλους. Και αυτή είναι η μονάδα μέτρησης που τελικά κάνει τα μέτρα άδικα. Υπάρχει μεγάλο θέμα ατομικής και συλλογικής ευθύνης εννοείται. Αλλά όταν 150.000 κόσμος εξοργίζεται με τις ατομικές ευθύνες όσων έκλεψαν, έφαγαν και ούτω καθεξής, νομίζω ότι το παραμυθάκι περί συλλογικής αθωότητας απένταντι σε ότι έχει γίνει, καταρρέει. Ατομικά ο καθένας και συλλογικά όλοι έχουμε ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί αυτήν τη στιγμή. Η βαρύτητα που δίνει ο καθένας στα δυο αυτά είδη είναι αυτό που τον διαφοροποιεί σε σχέση με τους υπόλοιπους.

Ο απεργοσπάστης ακόμα αισθάνεται άσχημα που δεν συμμετείχε στην απεργία.

Είπε κι έγραψε..

Είπε ο Drauzio Varella (ποιος?):
Στις μέρες μας δαπανώνται 5 φορές περισσότερα χρήματα για την καταπολέμηση της ανδρικής ανικανότητας και την προσθετική στήθους στις γυναίκες σε σχέση με αυτά που δαπανώνται για την καταπολέμηση του Αλτσχάιμερ.
Άρα σε κάποια χρόνια θα έχουμε ηλικιωμένους με τέλεια στύση και ηλικιωμένες με μεγάλα βυζιά, που κανείς τους όμως δεν θα θυμάται σε τι χρησιμεύουν....

Ωραίος...